Bogumiła Owsińska jako dziecko, zaledwie kilka miesięcy po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej, udała się z matką na Jasną Górę. Był sierpień, a dla dziewczynki, której młodsze rodzeństwo pozostało w domu, była to pierwsza okazja, by znaleźć się wśród tak licznej rzeszy pielgrzymów.

Z tego wydarzenia głęboko w pamięci zapisały się jej obraz noclegu na sianie oraz ogromny tłum. Szczególnie jednak utkwił jej w pamięci widok pustego fotela, udekorowanego kwiatami. Był to symboliczny obraz, którego pełne znaczenie zrozumiała dopiero w dorosłym życiu.

Historia pani Owsińskiej to jedna z wielu opowieści o pielgrzymach, którzy przed siedemdziesięciu laty doświadczyli na Jasnej Górze wyjątkowych chwil. Dziś, po upływie siedmiu dekad, wspomnienia tamtych wydarzeń powracają, ukazując trwałość pamięci o ważnych momentach w historii Kościoła w Polsce.