Pałac Staszica, wzniesiony w latach 1820–1823 według projektu Antonia Corazziego, pierwotnie stanowił siedzibę Królewskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W czasie Powstania Warszawskiego budynek ten zyskał strategiczne znaczenie, stając się jednym z kluczowych punktów oporu w warszawskim Śródmieściu.

9 sierpnia 1944 roku gmach został obsadzony przez żołnierzy zgrupowania „Krybar”. W kolejnych dniach walki wspierali ich także powstańcy ze zgrupowania „Harnaś”.

Pałac, usytuowany na styku Krakowskiego Przedmieścia, odegrał istotną rolę w obronie miasta podczas zrywu.