Autorka, przygotowując materiały do wykładu poświęconego sztucznej inteligencji i jej relacji ze sztuką, zauważyła znaczną jednorodność w dostępnych publikacjach. Po wielu godzinach lektury doszła do wniosku, że wiele tekstów prezentuje niemal identyczne podejście i argumentację w tej kwestii.

Weryfikując fragment własnego tekstu za pomocą narzędzia do sprawdzania treści, autorka natknęła się na zdanie: „Sztuczna inteligencja to nie tylko wyzwanie dla artysty, to także szansa na ubogacenie jego kunsztu”. Ta formuła, choć z pozoru poprawna, wywołała u niej poczucie subtelnej irytacji ze względu na swoją ogólnikowość i przewidywalność.

To doświadczenie skłoniło do refleksji nad jakością współczesnych treści, zwłaszcza tych tworzonych lub przetwarzanych przy udziale nowych technologii. Powtarzalne i pozbawione głębi komunikaty, określane jako "śmieciowe treści", mogą nie tylko utrudniać autentyczne zrozumienie złożonych zagadnień, ale również negatywnie wpływać na intelektualne i duchowe doświadczenia odbiorców.