Św. Szymon z Lipnicy, bernardyn i kaznodzieja z XV wieku, wykazał się niezwykłym poświęceniem podczas epidemii, która nawiedziła Kraków. W lecie 1482 roku, gdy miasto zmagało się z rozprzestrzeniającą się chorobą i narastającym strachem przed kolejnymi zgonami, wielu mieszkańców opuszczało miasto w poszukiwaniu bezpieczeństwa.

W tych trudnych okolicznościach święty Szymon świadomie podjął decyzję o pozostaniu z chorymi. Służył im i wspierał ich aż do końca, nie zważając na osobiste zagrożenie. W trakcie pełnienia tej ofiarnej posługi zaraził się, co ostatecznie przypłacił życiem.

Jego postawa jest przykładem prawdziwej miłości bliźniego, ukazującej, że bycie obecnym przy cierpiących jest kluczowe, nawet wówczas, gdy wiąże się to z ryzykiem utraty własnego bezpieczeństwa.